نمی دانم آیا بخاطر می آورید که در کلاس یکی از دبستانهای مرودشت بخاری آتش گرفت و بچه های مظلوم و معصوم کلاس نتوانستند به موقع از کلاس خارج شوند و در نتیجه سوختند؟
تا دو روز پیش من خودم هم به عمق این فاجعه پی نبرده بودم. خدا من را نبخشد. دو روز پیش یکی از دوستان لینکی را برایم فرستاده بود که تصاویر این بچه های طفل معصوم را نشان می داد (http://www.farsnews.com/plarg.php?nn=M278343.jpg) . واقعا دردآور بود. الهی که من بمیرم اما نبینم این دختر و پسرهای ناز این چنین زیبایی صورتشان را از دست داده اند و مجبور هستند تا از ماسکهای مخصوص برای پنهان کردن صورتشان استفاده کنند. به خدا قسم که دلم سوخت. دوستان عزیزم بیایید به این بچه ها کمک کنیم. من هرکاری از دستم بر بیاید حاضرم انجام دهم.
جای سئوال اینجاست که چرا باید این اتفاق در کشور ما بیفتد؟ اینجاست که فرق یک کشور پیشرفته با ایران معلوم می شود؛ البته به این معنی که در ایران هرچه سنگ است گیر پای آدم لنگ است. چرا نباید مسئول مربوطه برایش فرقی نکند که تهران و غیر تهران ندارد؛ که شهر و روستا ندارد؛ که فقیر و غنی ندارد؛ که دبستان دولتی و خصوصی ندارد؟ چرا باید این بچه های عزیزمان بخاطر غفلتهای مسئولین مربوطه این چنین زندگی خود را از دست رفته ببینند؟ آیا اگر راه خروجی اضطراری مناسب برای آن مدرسه طراحی شده بود، این بچه های مظلوم در آتش گیر می کردند؟ این همه دانشجوی بهداشت حرفه ای، این همه دانشجوی معماری و طراحی صنعتی در ایران فارغ التحصیل می شوند. اما چرا باید ساده ترین چیزها در طراحی ساختمان در نظر گرفته نشده باشد. اصلا چرا باید بخاری نفتی آتش بگیرد؟ مگر ما دومین کشور بزرگ دارنده گاز طبیعی در دنیا نیستیم؟ چرا باید هنوز بجای گاز از نفت بعنوان سوخت استفاده کنیم؟ اصلا هم اینها به کنار؛ چرا سطح ایمنی باید اینهمه کم باشد؟ چرا اصلا باید بخاری با سوخت فسیلی استفاده شود؟
در کانادا هر ساختمانی که شما وارد شوید در ابتدا و انتهای هر راهرو اولین چیزی که ذهن شما را خیره می کند تابلوی EXIT است. ما حتی در داخل آشپزخانه اجاق گازمان با برق کار می کند. ما اصلا آتش را در اینجا نمی بینیم. به سیستمهای اطفاء حریق خیلی اهمیت داده می شود. هر چند وقت یکبار این سیستمها را مورد بازبینی قرار می دهند تا اگر مشکلی دارند آنها را برطرف کنند.
در آخر باز هم می گویم که چرا باید در یک کشور اسلامی که ادعای عدالت و مهرورزی هم در آن می شود، باید یک نفر از بهترین امکانات و تسهیلات در خانه و محل کارش برخوردار باشد، آن وقت در گوشه ای از ایران چند نفر کودک عزیز اینچنین در طعمه آتش بی توجهی و غفلت مسئولان کباب شوند؟ شما را بخدا کمی از آن پولهای نفتی را خرج معالجه این بچه ها کنید. خاطرات تحصیل در کانادا
